Op zaterdag 18 april vond de 11e editie van deze lange afstandssprint plaats. Een prachtig parcours van 11,5 kilometer, tussen Doesburg en Doetinchem. Meerdere gegadigden van Amycus hadden zich dan ook aangemeld. En wie het eerst meldt heeft de boot naar keuze voor zijn of haar veld.
De dag begon met prachtig weer, droog, lekkere temperatuur, zuchtje wind mee tijdens de strijd, Maikel en Ingrid (Mix2x), Eric en Eliza (skiff) en Herma en Mirthly (V2x) hadden er zin in. De Mix2x hoopte op een fijne toertocht na een turbulente voorbereidingsperiode. Hun boot was lang, lomp, vervelend, groot en rood volgens de slag. De boeg was niet blij met de stuurinrichting, dus die werd uitgeschakeld. Dat leverde de ene training een afwijking naar stuurboord op en de andere een afwijking naar bakboord. Met andere woorden: het kostte nogal wat tijd om het ding onder controle te krijgen. De slag diepte en snoekte erop los tijdens koerswijzigingen en andere wiebelige verstoringen. De skiffjes en de V2X roeiden er ondertussen vrolijk op los. Ze waren steeds nergens te bekennen voor de Mix2X die ploeterde van de ene brug naar de andere. Het vertrouwen daalde tot een dieptepunt en terugtrekken leek een goede optie. Maar na wat bemoedigende, relatie bevorderende woorden van JW, die gezellig langs kwam wandelen, besloten we er een zo leuk mogelijke toertocht van te maken.
En zo geschiedde. Iedereen had er zin in. Het oproeien verliep relaxed. Eenmaal achter de startlijn was het druk en vol met bootjes die richting de start werden geblazen. Na een best wel lange tijd strijken, bijsturen en stilliggen klonk het ‘Amycus bouwt u maar op’ dan ook als een verlossing.
In een prettig tempo 29 ging de Liangjin van start. De Liangjin? Wat is dat voor boot? Oh ja, die rode Chinees van Amycus die als allerlaatste mocht starten in het mix-veld!
Die stroomafwaarts met windje mee eigenlijk best lekker liep. En die al vlot boten begon in te halen…Voor de brug moesten we inhouden, want daar mochten we niet inhalen, dat werd ons ook heel duidelijk gemaakt. Nadat we de vierde boot gepakt hadden zagen we niets meer. Althans… geen boten, maar wel een mooi kasteel! Het tempo bleef strak 29-30, met slechts één snoekje van de slag en een uitloop naar tempo 32 tegen het einde.
Na de finish was het wachten op de damesdubbel en de skiffjes. Tijden kwamen nog niet online, dus we hadden geen idee.
Iedereen had lekker geroeid en dat was het belangrijkste. Tijd voor de douche en een hapje en een drankje! Heel gezellig geregeld bij roeivereniging de Ank, ook nog mét BBQ.
Uiteindelijk was daar de prijsuitreiking en ondertussen waren we wel erg benieuwd naar de uitslagen en hoe we t.o.v. anderen in ons veld stonden.
Het werd een blik mét baanrecord voor de Chinezen, een blik mét baanrecord voor Eric, een donders mooi uitje voor de dames en een mooie ervaring voor Eliza, die één seconde sneller was dan haar concurrente van Daventria en op plek 4 eindigde. Wij hebben zin in volgend jaar!
