Het was weer tijd voor de Head of the River in Amsterdam.
De voorbereidingen voor deze wedstrijd zijn al een tijd geleden begonnen. Duizelingwekkende aantallen kilometers zijn er afgelegd in de voorbereiding op de Head en ook de Heineken Roeivierkamp.
Gezien het drukke wedstrijdprogramma, is er besloten om niet te starten op de H4K.
In wisselende samenstellingen werd er getraind, om te komen tot een eenheid op het water. Laten wij vooral de inbreng van onze gelegenheidsstuurtjes Eliza, Ingrid en Maarten niet vergeten. Dank hiervoor!
Aan de coaching vanaf de zijkant kon het niet liggen; Hoofdcoach Lars werd gesteund door onze duvelstoejager Vic, Gert Jan en Arend (toen nog reserve). Er zijn verkeersregelaars ingezet om het aantal meefietsende coaches langs de waterkant ruim baan te geven. Droneopnames zijn er gemaakt door de zoon van Sven (Rob), om eventuele eigen tekortkomingen zichtbaar te maken.
De eerste resultaten werden vanuit het coachteam gedeeld met de bemanning; er waren nogal wat persoonlijke verbeterpunten te vinden.
Naarmate de trainingen vorderden, werd het gevoel beter; de actieve rugzwaai en de aanvallende inpik werden steeds vaker herinnerd door de bemanning.
Toen begonnen er lichamelijke klachten op te spelen bij een deel van de bemanning. Rob en André moesten afhaken, dit tot grote teleurstelling van het coachteam en de rest van de bemanning. Na een uitgebreide selectieprocedure mochten Arend en Sven instappen.
Een paar dagen voor de wedstrijd moet onze duvelstoejager opnieuw gebruikmaken van zijn charmes, want onze vaste headstuur Iris kon ons niet sturen.
Via zijn uitgebreide netwerk werd stuur Janine geregeld. Dat was niet ongunstig, want Janine leefde al jaren in een roeiboot op de Amstel. Eerst bij De Hoop, daarna bij Willem III.
Eindelijk was het dan zover, op naar Amsterdam met 11 man!
Eerlijk gezegd met twaalf man, want onze opkomende ster en reserve Marcel was door Thyro gestrikt om mee te roeien in de Thyro 8+.
Voor de mentale ondersteuning gingen Victor, André en Rob ‘gewoon’ mee.
Ongekende weersomstandigheden waren het. Prachtige temperaturen met een licht zonnetje en een niet noemenswaardig briesje, met grotendeels supervlak water.
Omstandigheden die gunstig zijn voor de Amycus 8+, want deze omstandigheden zijn we gewend in Almelo.
Na een paar wijze woorden van onze duvelstoejager (relaxed en ontspannen roeien), roeiden wij in de oproeibaan naar de start.
De Amycus 8+ had een onverwachte raketstart. Het signaal vanaf de kant dat wij al mochten opbouwen, was nog niet helemaal doorgekomen. In twintig knoeperharde halen tikten wij even kort een splittijd van 1:31/500m1 aan. Met de woorden van Victor in gedachte, schaalden wij relaxed af naar tempo 32.
Stuur Janine, die bij het oproeien al een paar keer duidelijk maakte dat ze schijt had aan alle boten om haar heen, stuurde ons snaarstrak door alle bochten op de Amstel.
Wij liepen weg bij onze achtervolgers en liepen in op onze voorgangers, dat was lekker.
Bij de Omval hadden wij de boot van RIC voor eigen publiek te pakken. Vanaf de kant klonken vreugdekreten van plezier van onze duvelstoejager en de meegereisde ziekenboeg.
Het klotsende water vanaf de Berlagebrug tot aan de finish mocht de pret niet drukken.
Met dank aan de opzwepende woorden van onze stuur op het laatste stuk, haalden wij op hoog tempo de finish. 9e plek in het E-veld, 11e plek in het gehele D-E veld van totaal 41 boten.
Dat je het moet afleggen tegen aantal boten gevuld met voormalig wedstrijdroeiers is geen schande.
Een minuut sneller dat de tijd van vorige jaar, bijna een evenaring van onze snelste tijd ooit tijdens de Head.
Wij konden tevreden zijn, dat waren wij ook. De dank voor de begeleiding van het coachteam onder leiding van Victor is ongekend groot.
Namens de gehele bemanning bestaande uit Arend, Sven, Hans, Arjan, Jeroen, Jan Willem, Eric en ondergetekende; ontzettend bedankt!
Op naar de volgende wedstrijd.
Maikel
